معرفی روش های کاشت دندان بدون ایمپلنت

روش‌های کاشت دندان بدون ایمپلنت به مجموعه‌ای از روش‌ها گفته می‌شود که می‌توانند به جای ایمپلنت عملکرد دندان را به آن بازگردانند. از جمله روش‌های کاشت دندان بدون ایمپلنت موارد زیر هستند:

بریج دندان

یکی از روش‌های کاشت دندان بدون ایمپلنت بریج دندان است که آن را با نام «پل دندان» نیز می‌شناسند. در این روش دندان مجاور دندان‌های از دست رفته به عنوان پایه یا تکیه‌گاه عمل می‌کنند تا دندان مصنوعی در محل دندان افتاده ثابت بماند. برای نصب بریج باید دو دندان مجاور تراشیده شوند و از آنها به عنوان اباتمنت استفاده شود.

این روش بسیار مناسب افرادی است که بیش از یک دندان آنها افتاده و دندان‌هایی که از دست رفته‌اند در دو سمت یک دندان هستند. بریج دندان یک دندان مصنوعی از جنس مس، طلا یا سرامیک است و برخلاف ایمپلنت نیازی به قرار دادن پایه داخل لثه برای قرار دادن پروتز ندارد.

انواع بریج دندان

بریج دندان ۴ نوع مختلف دارد که از آن جمله موارد زیر هستند:

• بریج سنتی
• بریج کنسول
• بریج مریلند
• بریج پشتیبانی شده توسط ایمپلنت

مزایای کاشت بریج دندان

از جمله مواردی که باعث می‌شوند بریج دندان روشی محبوب در میان روش‌های کاشت دندان بدون ایمپلنت باشد مزایای این روش هستند. از جمله این مزایا می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

• نگهداری آسان به دلیل عدم نیاز به خارج کردن بریج از داخل دهان
• امکان ترمیم دندان‌های کناری در حین انجام بریج
• جلوگیری از خمیدگی و کج شدن دندان‌های سالم مجاور
• روند کوتاه مدت درمان به نسبت ایمپلنت
• قیمت پایین‌تر نسبت به ایمپلنت
• داشتن ظاهری شبیه به دندان‌های طبیعی

معایب بریج دندان

با وجود مزایای بریج می‌توان معایبی را نیز شامل حال این روش کرد. از جمله معایب بریج دندان موارد زیر هستند:

• نیاز به تراش دندان‌های کناری برای نصب بریج
• احتمال آسیب زدن بریج به عصب‌های دندان و نیاز به عصب‌کشی دندان‌ها
• تمیز کردن کردن دشوار بریج
• احتمال نیاز به تغییر ساختار دندان‌های نگهدارنده
• عدم تثبیت استخوان زیرین

بریج دندان یا ایمپلنت دندان

شاید برای بسیاری از افراد سؤال باشد که از میان ایمپلنت و بریج کدام یک از روش‌ها برای جایگزینی دندان از دست رفته مناسب‌تر هستند. انتخاب بین بریج و ایمپلنت دندانی بستگی به شرایط فردی، وضعیت دندان‌های مجاور، هزینه و سایر عوامل دارد. 

اگر افراد به دنبال راه‌حل دائمی و بادوام هستند و از طرفی نمی‌خواهند دندان‌های سالم مجاور آنها تراش داده شوند ایمپلنت گزینه مناسبی است. بریج دندانی زمانی پیشنهاد می‌شود که فرد نمی‌خواهد عمل جراحی انجام دهد و از طرفی استخوان فک تراکم کافی برای ایمپلنت ندارد.

 دندان مصنوعی (پروتز متحرک)

 دندان مصنوعی از روش‌های قدیمی جایگزینی دندان از دست رفته است و در گذشته تنها از این روش استفاده می‌شد. دندان مصنوعی معمولی خود به دو صورت دست کامل دندان مصنوعی و دندان مصنوعی پارسیل وجود دارد. 

دندان مصنوعی کامل

پروتز کامل مناسب کسانی است که همه یا بیشتر دندان‌های یک قوس دندانی را از دست داده‌اند. دندان مصنوعی به شکل متحرک است و می‌توان آن را هر زمانی که نیاز است از دهان خارج کرد. دندان مصنوعی کامل قاعده اکریلیک صورتی رنگ دارد و روی لثه قرار می‌گیرد.

دندان مصنوعی پارسیل

این دندان مصنوعی مناسب کسانی است که یک یا چند دندان را در فک از دست داده‌اند. دندان مصنوعی پارسیل به طور معمول دارای قلاب‌ها یا گیره‌های فلزی در اطراف خود است که به دور دندان‌های موجود قلاب می‌شوند و به این ترتیب پروتز در جای خود ثابت می‌ماند.

مزایا و معایب دندان مصنوعی 

از جمله مزایای دندان مصنوعی موارد زیر هستند:

• جایگزین مناسب برای تعداد بالایی از دندان‌های از دست داده
• مقرون به صرفه‌تر نسبت به سایر روش‌های کاشت دندان بدون ایمپلنت
• برطرف‌کننده مشکلات تکلم و خوردن مواد غذایی
• امکان آماده‌سازی در زمان کوتاه

از معایب دندان مصنوعی باید به موارد زیر اشاره نمود:

• نیاز به خارج کردن پروتز در روز و تمیز کردن آن
• امکان حرکت و جابه‌جایی در داخل دهان
• غیرطبیعی بودن پروتزهای جزئی به دلیل داشتن گیره‌های فلزی

فلیپر

فیلیپر که آن را با نام «باله دندانی» نیز می‌شناسند یک پروتز جزئی موقت با ظاهر طبیعی است. فلیپر شامل یک یا چند دندان از دست رفته است که بر روی پایه پلاستیکی یا اکریلیکی نصب شده‌اند. این قالب مطابق با وضعیت دندان‌های فرد طراحی می‌شود و بر روی لثه قرار می‌گیرد تا جای خالی دندان از دست رفته پر شود.

مزایای فیلپر

• مقرون به صرفه
• برطرف‌کننده موقتی مشکلات دندان از دست رفته

معایب فیلیپر

• نیاز به خروج از دهان برای تمیز کردن
• دارای ظاهر نه چندان طبیعی
• نیازمند به تعویض
• دارای عمر کوتاه